هشتادوُهشت یه مکث بود. یه مکث خیلی بلند، روی بدترین اتفاقاتی که می‌تونست برای مردم این مملکت بیفته. مکثی به بلندی نه ماه. بیایید مطمئن که نه، امید داشته باشیم که این مکث، از ساعت نه شب ِ بیست‌وُنهم اسفند شکسته بشه.

سال نو مبارک.

و قسم به دروغ، هنگامی که برای ریدن به دیگران از آن بهره می‌جویید.

دوستی‌هایم، آشنایی‌هایی‌ست که تداوم پیدا کرده‌اند.

مسخره‌اس که آدم باید برای چیزای مسخره خودش رو به دیگران ثابت کنه. از اون مسخره‌تر اینه که آدم کلاً مجبور باشه و بخواد خودش رو به دیگران ثابت کنه.